แม่ผมคนที่หน้าตาน่าจะเปนพ่อมากกว่านั่นแหละ
เวลาบอกใครว่าแม่ - เพื่อนๆ ทำหน้าไม่เชื่อถือทุกที
จริงๆ แล้วความเปนแม่นี่ต้อง สวย ขาว ผมยาว ตาโตรึเปล่า
ผมเดาเอาจากแม่ของเพื่อนๆ
แต่แม่ผมตรงข้ามจากที่บอกไว้สำหรับมาตรฐานแม่ทั้งสิ้น
..
แม่ผมคนที่กับข้าวได้แต่ ข้าวผัด ข้าวผัด และข้าวผัด
ไม่ว่าจะมีอะไรเหลือในตู้เย็น แม่ผมก็เอามาผัดไปหมด
หรือจะดีเด่นกว่าหน่อยก็ มีไส้กรอก ไก่ทอด หมูทอด
อ่อ อย่าลืมไข่เจียวของแม่ด้วย
ผมชอบแบบฟูเหลืองกรอบ แม่ก็ทำให้ได้ดังใจ
และหรูหราไฮโซว สุดยอดก็ต้อง มักกะโรนี หรือ สปาเกตตี้นี่แหละ
..
รสชาติ หรือคับ
ชินคับ !!
นอกจากแม่จะทำกับข้าวได้เบสิก ไม่มีตุกติกแล้ว
แต่ความฝันของแม่คืออยากมีครัวสวยๆ
แม่เชื่อว่า ถ้า ครัวเดิ้นๆ แล้ว กับข้าวจะอร่อยไปเอง
(บางทีผู้ใหญ่บางคนก็เชื่อฝังใจอะไรแปลกๆ)
ทั้งที่แม่ทำได้แค่ทอดไข่ฟู ๆ และโปะลงข้าวผัดร้อนๆ
แต่ที่ถนัด ๆ ก็ คงเอากาแฟใส่เครื่อง แล้ว รอ -
นั่นแหละ สิ่งแม่ผมโปรดปรานนัก
อ่อ - จริงๆแล้ว
แม่ผมขี้เกียจนั่นเอง
แม่ผมเปนคนเจ้าระเบียบและขี้เกียจไปได้พร้อมๆกัน
หรือจริงๆ แล้ว แม่ขี้บ่นด้วยและขี้เกียจด้วยนั่นแหละ
ถ้าแม่ทำกับข้าว แม่ก็ ทำไปเก็บไป
แม่จะเก็บล้าง เก็บล้าง อยู่อย่างนั้น จนกว่าจะทำเสร็จ
แม่ผม ซอยผมสั้นกุด
แต่อยากให้ลูกไว้ผมยาว -
แต่พอแม่ค้นพบว่าการตัดผมลูกสนุกสนาน
แม่ก็ตัดผมผมบ่อยๆ อาทิตย์ละหน
บางอาทิตย์ ที่เห่อ เครื่องมือ ก็ ตัดแทบทุกวัน
เรียกว่าฝึกฝีมือตัวเอง
แต่ถึงตอนนี้แม่ผม ไม่เข้าร้านทำผมอีกต่อไปแล้ว
ในขณะที่แม่บ้านอื่น แค่สระผม เค้ายังต้องไปสระกันที่ร้านเลย
เพราะตอนนี้แม่หันมาซอยผมตัวเองด้วย -_-
ไม่ต้องพูดถึงแต่งหน้าหรือทำเล็บ
แม่ผมคนที่แม้แต่โลชั่น ทาตัว แม่ยังขี้เกียจทา
แต่ชอบ ทาเบบี้ออยให้ลูก - แม่เองก็รู้ว่าผมเอง
ก็ไม่ชอบทาโลชั่นเหมือนกัน
มันอาจจะถ่ายทอดมาทางพันธุกรรมก็ได้
แม่ทาครีมกันแดด บำรุงผิว และอะไรต่อมิอะไร
ภายในขวดเดียวและแม่เชื่อว่า จะสวยใสทันตา
...
จริงๆ แล้วแม่เขื่อทฤษฎี ยูอาร์วอทยูอีท
แม่ผมเลยกินทุกอย่าง - ฮา
ไม่ใช่
แม่บอกว่า ผู้หญิงแบบแม่ ควรค้นพบตัวเองว่า
รูปธรรม ภายนอกของเรามันเปนแบบนี้เมื่ออายุ ๒๕
ดังนั้น เมื่อพบแล้วว่า ตัวเอง เกิดมาเพื่อ อ้วน ตัวดำ
คางยื่น กรามใหญ่ นมแฟ่บ ตูดแบนราบ หรือ อะไรอื่นๆ
ก็จง พึงใจกับมัน และอยู่กับมันซะ
มันคงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
ขณะที่เครื่องสำอางความเชื่อของแม่คือ ไอ่ขวดรวมมิตร
นั่นขวดเดียวและ ลิปมันอีกแท่ง (ที่พ่อหามาให้)
แต่แม่ทำหายก่อนจะใช้ได้หมดทุกที
แม่ชอบปาดวาสลีน ทาตูดเด็กมาทาปากมากกว่า
...
ทั้งหมดนั่นก็แค่รูป ภายนอกของแม่เท่านั้น
จะบอกว่าแม่ผมผ่องแผ้วนพคุณรึ
ไม่เลย
แม่ผมทั้งขี้บ่น ขี้โมโห ขี้วีน ขี้โวยวาย
บางทีแค่ผมไม่เก็บของเล่นเข้าที่ แม่ก็แทบจะระเบิดลงติมอร์
แต่สมบัติ ที่หาค่าไม่ได้ของแม่
ระเกะระกะเต็มบ้าน แม่กับทนมันได้
แม่เกลียดคนแซงคิว ขับรถแซงซ้าย ปาดหน้า
หรือแม้แต่ผู้ชายที่ฉี่ไม่ยกฝาชักโครก
แม่ก็บ่นได้
...
แต่แม่เอื้อเฟื้อ และอ่อนไหวกับเรื่องเบาหวิว
อย่างเด็กขายพวงมาลัย ขายเรียงเบอร์ ที่ต้องพกขนม
ไว้แจกบ่อยๆ
ปีใหม่ แม่นึกถึง คนเก็บขยะ คนส่งจดหมายตำรวจจราจร
มากกว่าพ่อค้า นายหน้า นายธนาคาร นักการเมือง (หรือแม้แต่พระ!!)
แม่ผมชอบต้นไม้ ดอกไม้ เหมือนคนอื่นๆ
แต่แม่ปลูกอะไร - หัวหน้าตายหมด
แม้แต่ถั่วงอก ถั่วเขียว แม่ยังดันไม่ขึ้นเลย
แม่ชอบงานฝีมือ แต่วาดรูปไม่เปน
ตัดผ้าไม่ได้ เย็บผ้าไม่รู้ - พ่อผมต่างหาก ที่เย็บธงชาติ
ติดเสื้อกันหนาวให้ผม
แต่แม่ใช้วิธี ลัด หาแบบที่เปนสติกเกอร์ แล้วรีดเลย
(แต่แม่ก็ยังรีดธงกลับด้าน )
แม่ผมเคยปักครอสติสกับเค้าได้อยู่เหมือนกัน
สำเร็จด้วย ตั้งผืนนึง แต่อีกผืนที่ทำไม่เสร็จ
แม่ก็ซุกร่องรอยอารยธรรมไว้มิดชิด - ไม่ยอมทิ้ง
แม่บอกว่าจะเก็บเอาไว้ดูต่างหน้า ว่า เราทำอะไรไม่สำเร็จ
ได้ถึงเพียงนี้
(แม่เรียนโรงเรียนสตรี แต่การฝีมือ ของยายทั้งนั้น)
แม่โง่ขนาดที่เอาผ้าผูโต๊ะลายโครเชท์ของยายไปส่งครู
แต่แม่มักน้อย ด้วยความที่ผืนใหญ่เกินเหตุ
แม่ก็เลยตัดซะ - อืม
แม่ผมตัดผ้าปูโต๊ะ ที่เค้าถักด้วยโครเชท์
บางปีที่เปนตัดกระโปรง
แม่ก็จ้างเค้าตัดให้ บอกย้ำๆ พี่ช่างว่าอย่าทำสวยนัก
มันไม่เนียน
ขณะที่แม่โผงผาง แม่ก็อ่อนไหว
แม่ผมร้องไห้กับเรื่องขี้ปะติ๋วอย่าง หนังเศร้า หรือ
ข่าวหนังสือพิมพ์ซึมๆ ว่ามีบางคนเอาเปรียบกันอย่างหน้าตาเฉย
บางทีแม่ไปเที่ยวอยู่ ก็ร้องไห้ ที่ไปเห็น ลูกคนครัวร้านอาหาร
มานอนหลับรอแม่ ที่โซฟา (ขณะนั้น ห้าทุ่มแล้ว)
แม่เลยเมา และเม้าท์ต่อไม่ได้ กลับบ้านทันที
เพราะคิดถึงผม
แม่ผมเคยบอกพ่อ(ก่อนแต่งงาน)ว่า
แม่อาจจะเปนเมียที่โหลยโท่ย
แต่แม่จะเปนแม่ที่ดีได้ -
(ไม่จริงหรอกคับ ๔ ปีที่ผ่านมา
ระดับของความเปนแม่และเมียของแม่ผม
ได้คะแนนไม่ถึง ๕ จาก สิบ)
บ่อยๆ ที่กราฟพุ่งปรี้ดดด หัวทิ่มลงเหว
๒.
ผมว่าการที่แม่ลุกขึ้นมาหาสูตรทำขนม
และอยากไปลงคอร์สเรียนเบเกอรี่ (แต่ขี้เกียจทั้งปี)
ของแม่ น่าจะเปนอีกหนึ่งความฝันของมนุษย์แม่แบบแม่ก็ได้
วันนี้แม่ผมทำพายบลูเบอรี่คับ
ผมภูมิใจ คงไม่เท่ากับที่แม่เค้าภูมิใจในตัวเองหรอก
ภูดิศ ยิ้มเนือยมาเอง
23 ม.ค. 2551 เวลา 12:35 น.