โปรดเปิดด้วยกูเกิ้ลโครมมมมมมมม

เรื่องตื่นเต้วววว ที่ผ่านมาได้สักพัก



๑. กะลังคิดว่าทำไมขี้เกียจเง๊




ไปเที่ยวซาฟารีเวิล์ด มา

เที่ยวตลาดร้อยปี คลองสวน (ใกล้บ้านพักตากอากาศ)

เรื่องเที่ยวเว้นวรรคไว้ก่อน



เล่าเรื่อง ระทึก ของเที่ยวบินวันกลับดีกว่า

ก่อนขึ้นก็ได้ วีน ตอนแสกนกระเป๋าที่จะเอาขึ้นเครื่อง

ในกระเป๋าลูก เป้ หนึ่งใบ มีนมกล่อง ๑  กล่อง

ในกระเป๋าของแม่ มีนมกล่องอีกสองกล่อง 

บังเอิญหยิบมาจากหลังตู้เย็นก่อนออกจากบ้าน

ไม่อยากทิ้งไว้นี่นา เสียดายอ่ะ




...


สรุปว่าต้องทิ้งค่ะ 

มันบอกว่าไม่ได้

เอาผ่านไปไม่ได้ จะให้น้องกินตรงนี้ก่อนก็ได้นะคะ

พ่องงง เมิง ดิ่ กินทีสามกล่อง



ฮ่วย


ด่าซะ เจ็ดเป็ด


หุดหิด ที่สุด

นมกล่องยูเอชที นี่คงก่ออาชญากรรมได้หรอกนะ

อย่างแรกที่จะทำคือ ปาใส่หัวแมร่ง

เสียดายและ เสียของ เสียอารมณ์



โมโหปรี้ดเลย ตอนนั้น

พ่อทำงานพอดีเย็นนี้เลย ได้ตามาส่งถึง งวงช้าง



...


พอเครื่องขึ้นไปสักพัก

ก็ เอ้ะ ทำไมไม่มีสัญญานให้ปลดเข็มขัดซะที

แถมยังมีเสียงดัง อ้อดๆ ตลอด(หาใช่เพลงวัยรุ่นที่ฟังแล้ว ปวดหัวๆ ไม่นะ)

และ มีกลิ่นเหม็นไหม้เข้ามาในเครื่อง


ตอนนั้นก็ คาดว่าผู้โดยสารทุกท่านก็เริ่มระทึกแหละ

แต่เราต้องทำใจดี สู้เสือ

ไม่มีใครโวยวาย หรือ ตกใจเกินกว่าเหตุ

อย่างมากก็ ภาวนา



เจ้ยยย



ตอนนั้นระหว่างความเป็นหรือความตายไม่รู้

แต่แม่ก็ กอดลูกแหละ

คือลูกก็ถามว่าแม่เสียงอะไรน่ะ แม่บอกไม่รู้แฮะ

แล้วลูกก็ อ่านหนังสือ ต่อ 

แต่แม่น่ะ อ่านไม่ได้แล้ว เวียนหัวมาก 

มันเหม็นไหม้ไง ก็เลยนั่งหน้ามึน เวียนหัว สุดๆ



สักพัก  เสียงสัญญาน ก็เงียบ 

และกัปตันก็ประกาศ ว่า มีเครื่องยนต์ที่ ๑ ติดไฟ แต่ตอนนี้ได้ดับลงแล้ว
(ไฟราคะหนูยังไม่มอดนะเคอะ)

เรามีความจำเปนต้อง บินกลับไปที่สุวรรณภูมิใหม่ 



เอิ่ม


(กุปวดหัววววว)



คือตอนนี้แอบคิดว่า เฮ้ย จะเสียวตอนลงจอดป่าวหว่า

แต่ก็คิดอีกว่า คงไม่เปนไรหรอก

กอดลูกต่อ  คือเรากอดกันเปนปรกติ อยู่แล้ว

แต่ตอนนี้ทำให้แม่อบอุ่นใจยิ่งขึ้น

คงไม่เปนไรหรอกนะ


ฮ่าๆ


ในที่สุดก็ถึงสุวรรณภูมิ มาลงจอดไกลมาก

และพอจอดก็มีรถดับเพลิงเพียบไปหมด พร้อมพนักงาน

บลาๆๆๆ 

เราผู้โดยสารก็ได้แต่ เดินลงจากเครื่อง ด้วยความรู้สึก มึนงง
ลงจากเครื่อง มาลงรถบัส เพื่อไปรอเครื่องเปลี่ยนต่อ  

เอ้า ลงก็ลง  โทรบอกยายก่อนเครื่องเสียเวลา คงอีกนานแหละ

เล่าไปแบบงงๆ แต่ตอนนี้โอเคแล้วนะ บลาๆ

โทรบอกพ่อ  พ่อบอกไม่เปนไรหรอก จะกลับบ้านก่อนมั้ยยังไม่ต้องไป

จะได้เที่ยวต่อ


ฮ่าๆ


ใจไม่อยากกลับละ ยิ่งอยากเที่ยวต่อด้วย

แต่ก็มานั่งรอ เครื่องเปลี่ยน และในที่สุดก็ได้กลับตอน เกือบๆ สองทุ่ม

ถามพนักงานว่านี่เครื่องใหม่หรือเครื่องเก่า

พนักงานบอกเครื่องใหม่ค่ะ (แต่รุ่นเดีย ว เสียวว้อยเหมือนเดิมเลย)

ถึงบ้านสามทุ่มกว่า 

ตอนถึงเชียงใหม่ ก็บินวน รอ อีกเกือบยี่สิบนาที ที่สถานีเชียงใหม่

การจราจรติดขัดทางอากาศ ยังลงจอดไม่ได้


เอากะ+++เข้าปายยยยยยยยยยยย

ปวดหัวหนักกว่าเดิม


ฮา


ตอนนั้นลูกหลับไปแล้ว และ เราลงจากเครื่องเปนคนสุดท้าย

เพราะไอ่ลูกชายปลุกแล้วไม่ยอมลุก กว่าจะแซะออกมาได้

ยายมารอรับกะตา บอกว่า

เห็นเค้าแจ้ง ว่า เครื่อง บินวนๆๆๆๆ

โอ้ย นานมากๆ 


จบเรื่องตื่นเต้นแต่เพียงเท่านี้

ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกติ่นเต้นมากเท่าไหร่

แต่พอ เห็นภาพข่าว


โอ้ว ประจ้าววววววววววววววว

กัปตันการบินไทย เก่งที่สุดในโลกกกก

เย้


ปล. สงสัยเจ้าภูมีพระดี

พึ่งห้อยหลวงปู่ทวดที่คุณตาแดงให้ เมื่อตอนปีใหม่นี่เอง

สาธุ 

 

ภาพข่าว ที่ไปค้นมา นี่ถ้าไม่มีคนถามก็ไม่รู้หรอกว่าเค้ามีข่าวด้วย
http://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1265345177&grpid=02&catid=no

และ

http://www.thairath.co.th/content/page1/63333

ขอบคุณพนพ. ที่ถามไถ่ ฮาๆ

 

ภาพข่าวจาก ประชาชาติ จ้ะ

 

โย่ว
000203
7 ก.พ. 2553 เวลา 23:05 น.
เห็นภาพแล้ว น่ากลัวจังค่ะ
005222
7 ก.พ. 2553 เวลา 23:20 น.
ฮ่าๆๆ
เค้าบอกในเฟซบุ๊คไปแล้วว่า...
"ขอบคุณกัปตัน"
แต่ตอนที่เขียนน่ะ ยังไม่รู้นะว่าลำนี้ที่เป็นอะไรน่ะ
โชคดี..พระคุ้มครอง
005187
8 ก.พ. 2553 เวลา 00:29 น.
โว้ว.. ระทึกจริงๆ ด้วย
000667
8 ก.พ. 2553 เวลา 00:49 น.
โอววว น่ากลัวนะพี่อ้อม ระทึกขวัญมากๆ ดีใจที่ทุกคนปลอดภัยนะคะ

ส่วนเรื่องนมกล่องเนี่ย ก็คงเป็นมาตรการที่เค้าต้องทำแหละค่ะ แต่มาบอกว่าให้กินให้หมดก่อนนี่ไม่ไหวนะ เสียอารมณ์ตอนนี้แหละเนอะ

แต่ที่ฮาที่สุดเห็นจะเป็นที่บอกว่า "แต่ไฟราคะหนูยังไม่มอดนะเคอะ" เนี่ยสิ 55555555555
004245
NAO
8 ก.พ. 2553 เวลา 06:37 น.
น่ากลัวมากป้าอ้อม อย่างนี้ต้องรีบไปทำบุญ
000315
8 ก.พ. 2553 เวลา 07:35 น.
น่ากลัวจังเลยค่ะ แต่ดีแล้วไม่มีใครเป็นอะไร

ยิ่งมาดูภาพเครื่องยิ่งน่ากลัว เป็นรูเชียว
000474
8 ก.พ. 2553 เวลา 07:45 น.
เวงเอ้ย อ่านอยู่ เจ๊กับหลานเป็นสองใน 333
เหรอว่ะเนี่ย ดูภาพก็เสียวเว้ยอยู่อ่ะ-*-

แต่มีคนพูดหลายคนแระนะว่ากัปตันการบินไทย
นอกจากหล่อเท่เจ้าชู้ ๕๕ แล้ว ยังบินเก่งด้วย
แก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าได้เก่งจริงๆ
เพราะต้องสู้รบปรบมือกับเครื่องเก่าๆพวกเน้ -*-

ลูบหัวไอ้ตัวเล็ก นี่ดิแระน่ะลูกนะปลอดภัยกลับมา
ต่อไปจะมีแต่เรื่องดีดี ยกตัวอย่างเช่น
แม่ทำตัวดีขึ้น ๕๕๕
000138
8 ก.พ. 2553 เวลา 07:51 น.
โชคดีมากๆเลยนะคะน้องอ้อม น้องภูพระคุมครองนะครับ
เห็นภาพแล้วน่ากลัวจัง
น้องอ้อมก็มีสติดีมากๆเลย เป็นพี่ไม่รู้ว่าควบคุมสติอย่างไรเนีย
004020
8 ก.พ. 2553 เวลา 07:53 น.
โอววว อ่านด้วยความระลึก โอ๋ไปทำไรอยู๋เนี่ย ไม่รูข่าวสารบ้านเมืองเลย น่ากลัวอ่าแต่ตื่นเต้นดี 5 5 ปลอดภัยเนอะพี่อ้อม
003685
8 ก.พ. 2553 เวลา 10:20 น.
โอ้าว มาย กรี๊ดดดด เกือบจะตายฮิโซวแล้วมั้ยเนี่ย เง้อ รอดมาได้ พาเจ้าภูไปทำบุญเยอะๆนะพี่อ้อมนะ เห็นแล้วใจสั่นเลยว่ะ

นี่เมนท์ไปก็ยังมือสั่นเลยอ่ะ โอยๆๆๆ ไปๆ ไปทำบุญ
000163
8 ก.พ. 2553 เวลา 11:19 น.
โชคดีๆ : -D
001221
8 ก.พ. 2553 เวลา 13:02 น.
เครื่อง 747 เป็นเครื่องบินขนาดใหญ่ที่มี 4 เครื่องยนต์ค่ะ วันนั้นไหม้ไป 1 ก็เหลืออีก 3 (พี่เพอร์เซอร์บอกหนูมาแบบนี้) เพราะฉะนั้นไม่เป็นไรแน่นอน

แต่ฝ้ายฟังแล้วก็แบบ........เอ่อ......จะดีเหรอคะพี่เพอเซอร์??


แคล้วคลาดปลอดภัยก็ดีแล้วค่ะ บุญรักษาทั้งคุณแม่คุณลูกนะคะ ฝ้ายไม่ได้เม้นแต่ก็เข้ามาอ่านเกือบจะตลอดเวลาที่ว่างล่ะค่ะ เห็นพัฒนาการของน้องพูห์ตั้งแต่เด็ก จนเดี๋ยวนี้เป็นหนุ่มน้อยแล้ว

คิดถึงแม่อ้อเสมอนะคะ การ์ดปีใหม่ที่เคยส่งมาให้ยังแปะอยู่หน้าประตูห้องนอนอยู่เลยค่ะ :)
000245
8 ก.พ. 2553 เวลา 20:24 น.
เย๊ย ... น่ากลัวขนาดเลย รูใหญ่บะเฮิ่ม.... กัปตันเก่งและทุกคนโชคดีจริง ๆ
001539
8 ก.พ. 2553 เวลา 20:49 น.
โอ๊ยโย้ยโหยววว

อ่านจากข่าวช่างน่าระทึก

ขวัญเอ๊ยขวัญมานะเจ๊
เอิ่มม ปลอบเจ๊แหละ ดูเจ้าภูไม่ตกใจเท่าแม่

(ฮา)

000332
8 ก.พ. 2553 เวลา 23:07 น.
ที่ขำที่สุด (ไม่ได้ขำ อุบัติเหตุ นี้นะ) คือ ผู้บริหารแต่ละคน บอกว่า เหตุการณ์เครื่องยนต์ขัดข้องกลางอากาศเป็นเรื่องปกติ ลองให้เค้ามานั่ง flight นี้ดูเอง ซิ จะว่ามันปกติไหม

ว่าแต่ว่า พอภ ทำงานฝ่ายช่างเหรอครับ แกวางยาอะไรไว้หรือเปล่า

747-300 เป็น 4 เครื่องยนต์ หายไปเครื่องหนึ่ง ก็ยังเหลืออีกสาม แต่ แหม ถ้าเกิดไฟมันลาม ไปเนี่ย คิดไม่ตกเลย

พระคุ้มครอง ครับ

ปล คิดถึงแม่อ้อม แว่บแรก จริงๆ เลยอ่ะ เห็นหนังสือพิมพ์ หลังจากอ่าน fb วันก่อนแล้ว ฮิ้วววววว ยังไม่คิดว่า เป็น flight เดียวกัน จนอ่านรายละเอียด
9 ก.พ. 2553 เวลา 11:30 น.
สาธุ

002983
9 ก.พ. 2553 เวลา 13:07 น.
เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน
แต่ตอนบินลงที่ตรัง แบบว่าฝนตกหนัก เอาเครื่องลงไม่ได้
แต่ก็บินวนๆๆ จนสุดท้ายเอาลงจอดได้
พอลงจอดปุ๊บ คนในเครื่องปรบมือให้กับตันกันทั้งเครื่องเลย :)

ประสบการณ์ตื่นเต้นๆ เห็นภาพเครื่องบินแล้วก็เอ่ออ รูใหญ่นะนั่น
002580
9 ก.พ. 2553 เวลา 14:27 น.
ไอหยาาา
โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนอะคะ :)
002996
9 ก.พ. 2553 เวลา 17:00 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic